OVER

T A M A R maakt poëtische popliedjes. Buitengewone verhalen over het alledaagse. Melodieus, persoonlijk, met ruimte genoeg op de stippellijntjes.

In 2010 won ze als Tamar Lewis de jury- en publieksprijs van de Nootuitgang Groningen. In datzelfde jaar bereikte ze de finale van de Grote Prijs van Nederland in Paradiso. Ze speelde onder andere op het Bevrijdingsfestival in Groningen, Noorderzon, ESNS, in weelderige tuinen en knusse huiskamers. Ook was ze support act voor Jenny Lane, Rachel Sermani en Rue Royale. In 2012 bracht ze haar eerste EP uit, genaamd ‘Canvas’. Met de single ‘Nooit te weinig tijd voor een liedje’ (2015) stapte ze over op het schrijven in het Nederlands.

In 2020 nam T A M A R deel aan het Drentsch Peil XL ontwikkelingstraject. Dit leverde haar een plek in de Hit The North selectie van ESNS op. Op dit moment werkt ze aan een nieuwe EP, die in 2021 zal verschijnen.

~

“Tamar, Tamara, Tahar, Taam, Toep, Toepstra, Tammár, Thamar. Ik reageer op alles. Mamma zei vaak: ‘Ha, De Taam’, als ik binnenstapte.
De Taam. Niet zozeer een naam, maar meer een versimpeling. Een zelfstandig naamwoord. Een hokje. Duidelijk en voorspelbaar. Wel zo handig.
Wat? De Taam?
Ja, met donker haar, bruine ogen en een griezelige liefde voor Orangina flesjes. Die doen haar denken aan mini kernbommen.
Oh, bedoel je dat meisje dat zich vaak verloren voelt in de wereld en niet weet waar ze begint of eindigt?
Ach nee. De Taam, dat ene wat zo boos kan kijken.
Of bedoel je die meid die soms wekenlang contact met anderen vermijdt omdat ze niet nog een frons of lach kan verdragen?
Nee, kom nou. De Taam! Zoiets met een zwak voor oude mannen, uit Azië, vooral die met hoeden op.
Die vrouw die bang is dat niets lukt?
Hoe kom je daar bij. Táám! Dat met een gitaar en met liedjes en verhalen enzo!
Een Taam, je weet wel. Ja dat ja. Nou kijk daar is het.”