36

ik werd jarig wakker

zij uit mijn buik voedden mij

met brood, kunst en kussen

ik keek achterom

‘kijk eens naar hoe mooi’

maar bedacht me en herinnerde

achter me

is leeg

wie me voedde met bloed

en onvoorwaardelijke bewondering

overleed

maar ik niet

‘jullie zijn mijn cadeaus’

en zij was niet meer dood

want zij zou hetzelfde zeggen

als ze wakker werd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *